Πολλοί άνθρωποι ξοδεύουν χρόνια προσπαθώντας να δημιουργήσουν οικονομικό μαξιλάριΤο πρόβλημα συχνά δεν έγκειται στο ύψος του μισθού, αλλά στο γεγονός ότι το υπόλοιπο της κάρτας στο τέλος του μήνα τείνει πάντοτε στο μηδέν. Το πρόβλημα συχνά δεν έγκειται στο ύψος του μισθού, αλλά στο κρυφοί ψυχολογικοί μηχανισμοί και καθημερινές συνήθειες που τείνουμε να παραβλέπουμε.
Η ψυχολογία της άμεσης ικανοποίησης
Ο σύγχρονος ρυθμός ζωής έχει συνηθίσει τον εγκέφαλο να παίρνει μια γρήγορη ώθηση ντοπαμίνης. Αγοράζουμε καφέ από έξω, παραγγέλνουμε έτοιμο φαγητό ή αγοράζουμε μικρά πράγματα στις αγορές για να νιώσουμε την στιγμιαία ικανοποίηση. Αυτά τα μικρά έξοδα φαίνονται ασήμαντα, αλλά είναι αυτά που σχηματίζουν την κύρια τρύπα στον προϋπολογισμό. Αυθόρμητες αγορές – είναι ο κύριος εχθρός της αποταμίευσης, καθώς δημιουργούν την ψευδαίσθηση του ελέγχου της ζωής του ατόμου μέσω της κατανάλωσης.
Έλλειψη σαφούς συστήματος και σκοπού
Είναι δύσκολο να αποταμιεύσει κανείς χρήματα “για μια βροχερή μέρα”, επειδή η έννοια αυτή είναι πολύ ασαφής και προκαλεί αρνητικούς συνειρμούς. Χωρίς ένα συγκεκριμένο οικονομικό στόχο ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται την αποταμίευση ως περιορισμό και στέρηση της χαράς. Όταν δεν υπάρχει κατανόηση του λόγου για τον οποίο χρειάζονται αποταμιεύσεις, κάθε στιγμιαίο καπρίτσιο φαίνεται πιο σημαντικό από ένα αφηρημένο νούμερο στον λογαριασμό.
Οι κύριοι λόγοι για την οικονομική αποτυχία
Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που σας εμποδίζουν να διαμορφώσετε μια χρήσιμη συνήθεια:
-
Πληθωρισμός του τρόπου ζωής
: καθώς αυξάνεται το εισόδημα, οι δαπάνες αυξάνονται αναλογικά, με αποτέλεσμα να μην αυξάνεται το διαθέσιμο χρηματικό υπόλοιπο. -
Παγίδες μάρκετινγκΕκπτώσεις, προσφορές και συνδρομές σε υπηρεσίες που σπάνια χρησιμοποιείτε, οι οποίες σας κάνουν να αισθάνεστε ότι εξοικονομείτε χρήματα, ενώ στην πραγματικότητα απλώς σας απομυζούν χρήματα.
-
Έλλειψη οικονομικής λογιστικήςΧωρίς την κατανόηση της δομής του κόστους, είναι αδύνατο να βρεθεί η “μαύρη τρύπα” όπου πηγαίνουν τα χρήματα.
-
Αρχή του υπολοίπου: μια προσπάθεια να βάλουμε στην άκρη ό,τι απομένει στο τέλος του μήνα, αντί να μεταφέρουμε ένα σταθερό ποσό την ημέρα που εισπράττουμε το εισόδημα.
Γνωστικές στρεβλώσεις και κοινωνική πίεση
Συχνά η επιθυμία να “είμαστε τόσο καλοί όσο οι άλλοι” μας κάνει να ξοδεύουμε χρήματα για πράγματα που δεν μπορούμε να αντέξουμε οικονομικά ή δεν χρειαζόμαστε καθόλου. Επιδεικτική κατανάλωση υπαγορεύεται από τον φόβο να μην πέσει κανείς έξω από τον κοινωνικό του κύκλο. Επιπλέον, λειτουργεί το φαινόμενο του “cash gap” στην αντίληψη: βλέπουμε τα αγαθά εδώ και τώρα, ενώ οι συνέπειες των άδειων λογαριασμών γίνονται αισθητές μόνο στο μέλλον.
Προκειμένου να δημιουργηθεί σταθερό κεφάλαιο, δεν είναι σημαντικό το ποσό της πρώτης δόσης, αλλά το η κανονικότητα της δράσης και πειθαρχία. Η αναθεώρηση των καθημερινών δαπανών και η αυτοματοποίηση της διαδικασίας αποταμίευσης βοηθούν στη σταδιακή δημιουργία κεφαλαίου χωρίς άκαμπτους περιορισμούς. Ένα σταθερό οικονομικό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται μέσω της αλλαγής της στάσης απέναντι στους δικούς μας πόρους και της συνειδητής προσέγγισης κάθε ρουβλίου που ξοδεύουμε.
