Πολλοί δανειολήπτες, όταν αντιμετωπίζουν προσωρινές οικονομικές δυσκολίες, βλέπουν ως ευκολότερη διέξοδο τη λήψη ενός ακόμη δανείου. Φαίνεται σαν μια λογική λύση: δανείστε χρήματα από μια τράπεζα για να κλείσετε το χρέος σε μια άλλη και να αποφορτιστείτε για λίγο από την πίεση. Ωστόσο, αυτή η στρατηγική στις περισσότερες περιπτώσεις μετατρέπεται σε σπιράλ χρέουςΕίναι σχεδόν αδύνατο να βγούμε από αυτό χωρίς απώλειες.
Κρυφοί κίνδυνοι των ατελείωτων δανείων
Όταν κάποιος παίρνει ένα νέο δάνειο για να αποπληρώσει ένα παλιό, σπάνια σκέφτεται το πραγματικό κόστος αυτής της πράξης. Στην πράξη, ένα τέτοιο σύστημα οδηγεί σε σοβαρές συνέπειες:
-
Αύξηση της δανειακής επιβάρυνσης. Το νέο δάνειο είναι συχνά μεγαλύτερο από το προηγούμενο λόγω της ανάγκης πληρωμής συσσωρευμένων τόκων, προστίμων ή ασφαλιστικών εισφορών.
-
Αύξηση των υπερπληρωμών. Ακόμη και αν η μηνιαία δόση γίνεται χαμηλότερη, η διάρκεια του δανείου συνήθως αυξάνεται. Μακροπρόθεσμα, το συνολικό ποσό που δίνεται στην τράπεζα αυξάνεται σημαντικά.
-
Κακοποίηση του πιστωτικού ιστορικού. Η συχνή αίτηση για νέα δάνεια με την παρουσία ανοικτών καθυστερήσεων μειώνει την πιστοληπτική ικανότητα. Οι τράπεζες το βλέπουν αυτό ως σημάδι οικονομικής αστάθειας και αρχίζουν να αρνούνται.
-
Ψευδής αίσθηση ασφάλειας. Το άτομο ηρεμεί παίρνοντας μια προσωρινή ανάπαυλα, αλλά η ρίζα του προβλήματος – η έλλειψη ιδίων κεφαλαίων – παραμένει άλυτη.
Η ψυχολογική παγίδα της παγίδας του χρέους
Ο κύριος κίνδυνος έγκειται στην ψυχολογία της κατανάλωσης. Η χρήση δανειακών κεφαλαίων για την εξυπηρέτηση παλαιών υποχρεώσεων δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι η κατάσταση είναι υπό έλεγχο. Στην πραγματικότητα οικονομική παιδεία αντικαθίσταται από την αναζήτηση νέων τρόπων επαναδανεισμού. Αντί να αναθεωρήσει τα έξοδά του ή να βρει πρόσθετες πηγές εισοδήματος, ο δανειολήπτης ξοδεύει ενέργεια αναζητώντας νέους δανειστές.
Μια λογική εναλλακτική λύση αντί για νέα χρέη
Υπάρχουν πολιτισμένοι τρόποι επίλυσης του προβλήματος, οι οποίοι δεν απαιτούν την εγγραφή νέων κλασικών δανείων με δυσμενείς όρους. Αξίζει να δοθεί προσοχή σε αποδεδειγμένα εργαλεία:
-
Αναχρηματοδότηση. Πρόκειται για την ενοποίηση πολλών δανείων σε ένα με σκοπό τη μείωση του επιτοκίου. Είναι σημαντικό η διαδικασία αυτή να γίνεται μέσω ενός επίσημου τραπεζικού προγράμματος και όχι μέσω μικροδανείων.
-
Αναδιάρθρωση. Να ζητήσετε από την τράπεζά σας να αλλάξει το χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής σας ή να παράσχει πιστωτική αργία.
-
Βελτιστοποίηση του προϋπολογισμού. Ο αυστηρός έλεγχος των δαπανών και η αποφυγή περιττών δαπανών συμβάλλει στην απελευθέρωση κεφαλαίων για πρόωρη αποπληρωμή.
Η προσπάθεια να κλείσει μια τρύπα στον προϋπολογισμό με μια άλλη, βαθύτερη, οδηγεί αναπόφευκτα στην απώλεια της οικονομικής ανεξαρτησίας. Μια ορθολογική προσέγγιση στη διαχείριση των χρημάτων απαιτεί την εγκατάλειψη της στρατηγικής της αντικατάστασης του χρέους προς όφελος της σταδιακής και συστηματικής μείωσης του χρέους.
Η ικανή κατανομή των διαθέσιμων πόρων είναι ο μόνος αξιόπιστος τρόπος για την αποκατάσταση μιας σταθερής οικονομικής κατάστασης.
