Η αύξηση του εισοδήματος είναι ένα γεγονός που θα πρέπει να φέρει μια αίσθηση οικονομικής ελευθερίας και εμπιστοσύνης στο μέλλον. Ωστόσο, στην πράξη, πολλοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν ένα παράδοξο: τα νούμερα στο εκκαθαριστικό μισθοδοσίας αυξάνονται, αλλά τα ελεύθερο χρήμα μέχρι το τέλος του μήνα υπάρχει το ίδιο ποσό ή και λιγότερο. Οι ψυχολόγοι και οι οικονομικοί εμπειρογνώμονες εντοπίζουν διάφορους θεμελιώδεις λόγους για τους οποίους αποτυγχάνουμε να συμβαδίσουμε με τον πλούτο μας.
Το φαινόμενο του πληθωρισμού του τρόπου ζωής
Ο κύριος ένοχος για τα χρήματα που “γλιστρούν μέσα από τα χέρια σας” είναι τα εξής ηδονική προσαρμογή. Μόλις το επίπεδο των αποδοχών αυξηθεί, ένα άτομο ανεβάζει ασυνείδητα τον πήχη της κατανάλωσης. Αυτό που παλαιότερα φαινόταν ως πολυτέλεια ή υπερβολή γίνεται γρήγορα βασική ανάγκη.
-
Αντικατάσταση γνωστών προϊόντων με πιο ακριβά ανάλογα.
-
Εγκατάλειψη των δημόσιων συγκοινωνιών προς όφελος των ταξί άνετης κατηγορίας.
-
Επίσκεψη σε εστιατόρια αντί για σπιτικά γεύματα.
-
Αγοράζοντας επώνυμα ρούχα αντί για ποιοτικά ρούχα της μαζικής αγοράς.
Τέτοιες αλλαγές είναι σταδιακές, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση του ελέγχου, αλλά συνολικά απορροφώνται πλήρως μισθολογική πριμοδότηση.
Η ύπουλη φύση των μικρών δαπανών και των συνδρομών
Καθώς το εισόδημα αυξάνεται, το ψυχολογικό όριο ευαισθησίας σε μικρές δαπάνες μειώνεται. Σταματάμε να αναλύουμε το κόστος του καφέ που παίρνουμε από έξω, των πληρωμένων υπηρεσιών ή των παρορμητικών αγορών στο Διαδίκτυο. Μικροπληρωμές αποτελούν ένα σημαντικό κενό στον προϋπολογισμό που είναι δύσκολο να εντοπιστεί χωρίς λεπτομερή έλεγχο. Όταν το εισόδημα επιτρέπει “να μην κοιτάμε τις τιμοκαταλόγους”, το συνολικό ποσό που δαπανάται για μικροπράγματα μπορεί να αυξηθεί πολλές φορές.
Η παγίδα της ψυχολογικής ανταμοιβής
Συχνά η αύξηση του μισθού γίνεται αντιληπτή ως μια ευκαιρία για αυτοεπιβράβευση για τη σκληρή δουλειά. Το άτομο αρχίζει να επιτρέπει στον εαυτό του “διακοπές κάθε μέρα”, αντισταθμίζοντας το άγχος στη δουλειά με ψώνια. Αυτό συναισθηματική απελευθέρωση μέσω της κατανάλωσης γίνεται γρήγορα συνήθεια. Ως αποτέλεσμα, αντί να δημιουργηθούν αποταμιεύσεις, όλα τα επιπλέον χρήματα ξοδεύονται για τη διατήρηση μιας στιγμιαίας έκρηξης ντοπαμίνης.
Έλλειψη οικονομικού σχεδιασμού
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι ο δημοσιονομικός σχεδιασμός είναι απαραίτητος μόνο όταν το εισόδημα είναι χαμηλό. Αυτή είναι μια επικίνδυνη παρανόηση. Χωρίς έναν σαφώς καθορισμένο οικονομικούς στόχους και το σύστημα διανομής, τυχόν πλεόνασμα θα δαπανηθεί για τις τρέχουσες ανάγκες. Η έλλειψη της συνήθειας να βάζετε στην άκρη ένα σταθερό ποσοστό του εισοδήματος αμέσως μόλις αυτό εισπράττεται οδηγεί στο γεγονός ότι μέχρι να σχηματιστούν αποταμιεύσεις, απλώς δεν απομένουν χρήματα.
Προκειμένου να διατηρηθεί η οικονομική ισορροπία, είναι σημαντικό να έχουμε επίγνωση κάθε νέου στοιχείου εξόδων και να διατηρούμε μια απόσταση μεταξύ του ρυθμού αύξησης των εσόδων και των εξόδων. Μόνο κρατώντας ένα μέρος των κερδών σας επιτρέπει να μετατρέψετε έναν υψηλό μισθό σε πραγματικό κεφάλαιο. Η έγκαιρη ανάλυση των συνηθειών βοηθά να παρατηρήσετε εγκαίρως την παράλογη αύξηση των ορέξεων και να κατευθύνετε τους πόρους για την επίτευξη μακροπρόθεσμης ευημερίας.
